വി. ജാനമ്മ vs ജോസഫ്: വിധിയും വിമർശ്ശനവും

വി. ജാനമ്മയും സൈമൺ യോഹന്നാനും തമ്മിൽ നടന്ന നിയമയുദ്ധം വി. ജാനമ്മ vs. ജോസഫ് (V. Janamma v. Joseph) കേസ്, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കേരള ചരിത്രത്തിലെ ഒരു സുപ്രധാനമായ കേസാണ്.

ഇത് പ്രധാനമായും പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവസഭ (PRDS) എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വത്തുക്കളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തെയും, സഭയുടെ മതപരമായ സ്വത്വത്തെയും സംബന്ധിച്ച തർക്കമായിരുന്നു.

പശ്ചാത്തലം

അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട സമുദായങ്ങളുടെ ഉന്നമനത്തിനായി പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാൻ, ഞാലിയാകുഴി സൈമൺ യോഹന്നാൻ തുടങ്ങിയവർ സ്ഥാപിച്ച മേൽപട്ട ഭരണ രഹിത സഭയായിരുന്നു (Non-Episcopal Church) പിആർഡിഎസ്. യോഹന്നാന്റെ മരണശേഷം, പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പിളർപ്പുണ്ടായി.

ഒരു വിഭാഗത്തിന് യോഹന്നാന്റെ ഭാര്യ വി. ജാനമ്മ നേതൃത്വം നൽകി (ഇവർ പിന്നീട് ഹിന്ദു മതത്തിലേക്ക് മാറിയതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു).

രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിന് ഞാലിയാകുഴി സൈമൺ യോഹന്നാൻ (ആശാൻ പിആർഡിഎസ്) നേതൃത്വം നൽകി. ഇവർ പിആർഡിഎസ് ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗമാണെന്ന് വാദിച്ചു.

പ്രധാന തർക്കവിഷയങ്ങൾ

സൈമൺ യോഹന്നാന്റെ വിഭാഗമാണ് ജാനമ്മയ്ക്കും കൂട്ടർക്കുമെതിരെ കോടതിയെ സമീപിച്ചത്. അവരുടെ പ്രധാന ആവശ്യങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു:

പിആർഡിഎസ് ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ മതസംഘടനയാണെന്ന് കോടതി പ്രഖ്യാപിക്കണം.

ജാനമ്മയും കൂട്ടരും ഹിന്ദു മതം സ്വീകരിച്ചതിനാൽ, അവർക്ക് സഭയുടെ സ്വത്തുക്കളിലോ നടത്തിപ്പിലോ അവകാശമില്ലാതാവണം.

സഭയുടെ സ്വത്തുക്കൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അവകാശം തങ്ങൾക്കാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കണം.

ഹൈക്കോടതി വിധി

ഈ കേസ് കീഴ്ക്കോടതികളിലൂടെ കടന്ന് കേരള ഹൈക്കോടതിയിലെത്തി. വിശദമായ വാദങ്ങൾക്കും തെളിവെടുപ്പുകൾക്കും ശേഷം, ഹൈക്കോടതി നൽകിയ അന്തിമ വിധി സൈമൺ യോഹന്നാന്റെ വിഭാഗത്തിന് എതിരായിരുന്നു, ജാനമ്മയ്ക്ക് അനുകൂലവുമായിരുന്നു.

വിധിയുടെ പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ:

പിആർഡിഎസ് ക്രിസ്ത്യൻ സംഘടനയല്ല: പിആർഡിഎസ്സിന്റെ ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും (ഉദാഹരണത്തിന്, മാമോദീസ ഇല്ലായ്മ, പുരോഹിത വർഗ്ഗമില്ലായ്മ, പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാനെ ദൈവത്തിന്റെ അവതാരമായി കണക്കാക്കുന്നത്) ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തി. അതിനാൽ, അതൊരു ക്രിസ്ത്യൻ സംഘടനയല്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

പിആർഡിഎസ് ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ സംഘടനയാണെന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് എതിർകക്ഷി (സൈമൺ യോഹന്നാന്റെ വിഭാഗം) കേസ് ഫയൽ ചെയ്തത്. ആ അടിസ്ഥാനം ഇല്ലാതായതോടെ, അവർക്ക് കേസ് നടത്താൻ നിയമപരമായി അവകാശമില്ലാതായി.

എതിർകക്ഷിക്ക് കേസ് നടത്താൻ അർഹതയില്ലെന്ന് വിധിച്ചതിനാൽ, ജാനമ്മ ഹിന്ദു മതം സ്വീകരിച്ചോ എന്ന വിഷയത്തിൽ വിധി പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി.

വിധിഫലം

ഹൈക്കോടതി വിധിയിലൂടെ, സൈമൺ യോഹന്നാന്റെ വിഭാഗം ഫയൽ ചെയ്ത കേസ് തള്ളിപ്പോവുകയും, വി. ജാനമ്മയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വിഭാഗത്തിന് പിആർഡിഎസ്സിന്റെ സ്വത്തുക്കളുടെയും നടത്തിപ്പിന്റെയും നിയന്ത്രണം നിലനിർത്താൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്തു. പിആർഡിഎസ് ക്രിസ്തുമതത്തിൽ നിന്നോ ഹിന്ദുമതത്തിൽ നിന്നോ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പുതിയ മതവിഭാഗമാണെന്ന പരോക്ഷമായ നിരീക്ഷണവും കോടതി നടത്തി.

PRDS ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഇതര സംഘടനയാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്യാൻ കോടതി പരിഗണിച്ച മാനദണ്ഡങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

യേശു ക്രിസ്തു അല്ലാത്ത മറ്റൊരു അവതാരത്തിലുള്ള വിശ്വാസം: പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാന്റെ അനുയായികൾ അദ്ദേഹത്തെ ദൈവത്തിന്റെ അവതാരമായി (avatar) കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ക്രിസ്തുമതത്തിലെ പ്രധാന വിശ്വാസം യേശുക്രിസ്തു മാത്രമാണ് ദൈവപുത്രനും ദൈവത്തിന്റെ അവതാരവുമെന്നതാണ്. ഈ വിശ്വാസം PRDS തത്വങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

ജ്ഞാനസ്നാനത്തിന്റെ അഭാവം: PRDS അംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ശിശുക്കളുടെയോ മുതിർന്നവരുടെയോ ജ്ഞാനസ്നാനം എന്ന ആചാരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് തെളിവുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ജ്ഞാനസ്നാനം ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒരു കൂദാശയായി (sacrament) കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് കോടതി മതഗ്രന്ഥങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ച് സ്ഥാപിച്ചു.

ബൈബിളിന്റെ ആവശ്യകത തള്ളിക്കളയുന്നു: ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ രക്ഷ പ്രാപിക്കാൻ ബൈബിൾ ആവശ്യമില്ലെന്നും, യോഹന്നാന്റെ വാക്കുകൾ മാത്രം മതിയെന്നും പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാൻ പഠിപ്പിച്ചു. ചില അനുയായികൾ ബൈബിളുകൾ കത്തിച്ചതായും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ടായിരുന്നു. ബൈബിളിനെ കേന്ദ്ര ഗ്രന്ഥമായി കാണുന്ന ക്രിസ്ത്യൻ വിശ്വാസത്തിന് ഇത് എതിരായിരുന്നു.

ക്രിസ്ത്യൻ ചിഹ്നങ്ങളുടെയും പുരോഹിതന്മാരുടെയും അഭാവം: PRDS ആരാധനാലയങ്ങളിൽ കുരിശ് ഒരു ചിഹ്നമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ല. കൂടാതെ, പരമ്പരാഗത ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, PRDS-ന് ഒരു ഔദ്യോഗിക പുരോഹിത ഘടനയും (clergy structure) ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

കേരളത്തിലെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഹിന്ദു ജാതികളിൽ നിന്ന് പരിവർത്തനം ചെയ്തവരാണ് അംഗങ്ങളെങ്കിലും, സംഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും വെച്ചാണ് മതസ്വഭാവം തീരുമാനിക്കേണ്ടതെന്നും കോടതി നിഗമനം ചെയ്തു. ജ്ഞാനസ്നാനം പോലുള്ള ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകങ്ങളുടെ അഭാവവും, യോഹന്നാനെ ഒരേയൊരു അവതാരമായി കണക്കാക്കിയതും PRDS ഒരു പ്രത്യേക, ക്രിസ്ത്യൻ ഇതര മതവിശ്വാസമാണെന്ന് തെളിയിച്ചു.

തീർപ്പിലെ പ്രധാന വിമർശനങ്ങളും, നിയമപരമായ വിടവുകളോ (loopholes) വിശകലന സാധ്യതകളോ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

വിധി അന്നത്തെ നിയമ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നെങ്കിലും, പിൽക്കാല സാമൂഹിക-ചരിത്രപരമായ വീക്ഷണകോണിൽ ചില പരിമിതികൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.

സ്വയം നിർണ്ണയ അവകാശം (Right to Self-determination) എന്നത് ഒരു ജനതക്ക് അവരുടെ അസ്തിത്വവും വ്യക്തിതവും സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കാനും നിർണ്ണയിക്കാനുമുള്ള അവകാശമാണ്. പ്രത്യക്ഷാ രക്ഷാ ദൈവ സഭയിൽ ഒരു വിഭാഗം ക്രൈസ്തവരെന്ന് സ്വയം നിർണ്ണയിക്കുമ്പോൾ അതിനു വിരുദ്ധമായ കോടതി നിലപാട്‌ അവരുടെ സ്വയം നിർണ്ണയാവകാശത്തെ ലംഘിക്കുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ജീവിതാനുഭവങ്ങളെക്കാൾ മതതത്ത്വങ്ങൾക്ക് ഊന്നൽ നൽകി: ക്രിസ്തീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള കർക്കശമായ, ദൈവശാസ്ത്രപരമായ നിർവചനങ്ങളെയാണ് കോടതി പ്രധാനമായും ആശ്രയിച്ചത് (ഉദാഹരണത്തിന്, സ്നാനം പോലുള്ള കൂദാശകൾ). പിആർഡിഎസ് അംഗങ്ങൾ പലപ്പോഴും സ്വയം ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയെക്കാൾ, സ്ഥാപനപരമായ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ നിർവചനങ്ങളായിരുന്നു കോടതിക്ക് പ്രധാനം.

കേസിന്റെ പരിമിതമായ വ്യാപ്തി: ഈ കേസ് സിവിൽ നടപടിച്ചട്ടത്തിലെ 92-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരമുള്ള ഒരു പ്രാതിനിധ്യ സ്വഭാവമുള്ള കേസായിരുന്നു. പിആർഡിഎസ് ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ സംഘടനയാണെന്ന് എതിർകക്ഷിക്ക് (സൈമൺ യോഹന്നാന്റെ വിഭാഗത്തിന്) തെളിയിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അത് തെളിയിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിക്കാതെ വന്നതോടെ കേസ് പൂർണ്ണമായും തള്ളിപ്പോയി. അതിനാൽ, പിആർഡിഎസ്സിന്റെ യഥാർത്ഥ മതപരമായ സ്വത്വം എന്താണെന്നോ (അതൊരു പുതിയ മതമാണോ എന്നോ), വി. ജാനമ്മ ഹിന്ദു മതം സ്വീകരിച്ചോ എന്നോ കൃത്യമായി വിധി പറയേണ്ട ആവശ്യം കോടതിക്ക് വന്നില്ല.

ജാതി വിവേചനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം അവഗണിച്ചു: ദളിത് വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലെ മതപരിവർത്തനങ്ങൾ പലപ്പോഴും ആഴത്തിലുള്ള മതവിശ്വാസത്തേക്കാൾ സാമൂഹികമായ ഉന്നമനം ലക്ഷ്യമിട്ടായിരുന്നു എന്ന് വിധിയിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, മുഖ്യധാരാ ക്രിസ്ത്യൻ സഭകളിൽ പോലും നേരിട്ട ജാതി വിവേചനങ്ങളിൽ മനംനൊന്ത് രൂപീകരിച്ച ഒരു സ്വയംഭരണ പ്രസ്ഥാനമായാണ് പിആർഡിഎസ് വളർന്നത്. ഈ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലം പൂർണ്ണമായി കണക്കിലെടുക്കാതെ, ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ കർശനമായ ചട്ടക്കൂടിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ചതിന്റെ പേരിൽ പ്രസ്ഥാനത്തെ ക്രിസ്ത്യൻ അല്ലെന്ന് വിധിച്ചത് ഒരു പരിമിതിയായി ചിലർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ഭാഗികമായ തെളിവുകളുടെ ഉപയോഗം: പിആർഡിഎസ്സിന്റെ സ്ഥാപകൻ പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാൻ ദൈവത്തിന്റെ അവതാരമാണെന്ന വിശ്വാസം, ബൈബിൾ കത്തിക്കൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ക്രിസ്ത്യൻ വിരുദ്ധമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ കോടതി ഉപയോഗിച്ചു. എന്നാൽ, അംഗങ്ങൾ സ്വയം ക്രിസ്ത്യാനികളായി രേഖപ്പെടുത്തിയ മറ്റ് തെളിവുകൾ അവഗണിക്കപ്പെട്ടു എന്നും വിമർശനമുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, നിയമപരമായ ഒരു സാങ്കേതിക വിജയമായിരുന്നു ജാനമ്മയുടെ വിഭാഗത്തിന് ലഭിച്ചത്. എതിർവിഭാഗത്തിന് നിയമപരമായി കേസ് നിലനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതിലാണ് വിധി അന്തിമമായത്.

വിമർശ്ശനങ്ങൾ

പ്രത്യക്ഷാ രക്ഷാ ദൈവ സഭയുടെ വിവിധ യോഗങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ ഒന്നാണ് ത്രിത്വ യോഗം. 'ത്രിത്വം' എന്ന സങ്കൽപ്പത്തെ വിശ്വസിക്കുകയും എതിർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ക്രൈസ്തവ സങ്കടനകൾ ഉണ്ട്‌. പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭയുടെ വിശ്വാസം 'ത്രിത്വം' അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. അതു പ്രകാരം അവർ പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാനെ പരമ പിതാവായ ദൈവമായി കണക്കാക്കുന്നു. പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭയുടെ ഗാനങ്ങളിൽ നിന്നും ഇത്‌ ദർശ്ശിക്കാവുന്നതാണ്. സ്വർഗ്ഗ പിതാവായ ദൈവം ഹീന വേഷം ധരിച്ച്‌ അടിമ വർഗ്ഗത്തിനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായതാണ് പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭയുടെ അടിസ്ഥാന വിശ്വാസം. പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാന്റെ ജീവിത കാലഘട്ടത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട സഭയുടെ ഗാനങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞ്‌ നിൽക്കുന്നത്‌ ക്രൈസ്തവതയിൽ ഊന്നി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളും വിശ്വാസ രീതികളുമാണ്.

പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഇതര വിഭാഗമാണെന്ന് കാണിക്കാൻ കോടതി കണ്ടത്തിയ നിഗമനങ്ങളിൽ മറ്റൊന്ന് അവർ ജ്ഞാനസ്നാനം (Baptism) ആചരിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. എന്നാൽ പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ മാത്രമല്ല മറ്റു വിവിധ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളും ജ്ഞാനസ്നാനം ആചരിക്കാത്തവരായുണ്ട്‌. മുഖ്യധാര ക്രൈസ്തവതയിൽ നിന്നും വിട്ടു മാറി നിൽക്കുന്ന നിലപാടാണ് ഇവർ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. കോടതി എന്താണ് ക്രൈസ്തവത എന്നതിനെ നിർവ്വചിക്കാൻ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ മുഖ്യധാര ക്രൈസ്തവ നിർവ്വചനങ്ങളെയും ചട്ടക്കൂടുകളെയും മാത്രമാണ്. പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ പോലുള്ള വിഭാഗങ്ങളുടെ ഉദിച്ചുയരലിനു കാരണം തന്നെ മുഖ്യധാര ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തോടുള്ള വിയോജിപ്പായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത കോടതി നിരാകരിക്കുന്നതായി ഇവിടെ ദർശ്ശിക്കുന്നു.

കൂടുതൽ ക്രിസ്തീയ വിഭാഗങ്ങളും ജ്ഞാനസ്നാനത്തെ (Baptism) ഒരു പ്രധാന കൂദാശയായി കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും, താഴെ പറയുന്ന വിഭാഗങ്ങൾ ബാഹ്യമായ ജലസ്നാനം ആചരിക്കാറില്ല. ജ്ഞാനസ്നാനം എന്നത് ഒരു ബാഹ്യ ചടങ്ങല്ല, മറിച്ച് ആന്തരികമായ ഒരു ആത്മീയ മാറ്റമാണെന്നാണ് ഇവരുടെ വിശ്വാസം.

വിശുദ്ധ ജ്ഞാനസ്നാനം ആചരിക്കാത്ത പ്രമുഖ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ക്വാക്കറുകൾ (റിലീജിയസ് സൊസൈറ്റി ഓഫ് ഫ്രണ്ട്സ്): ഇവർ ജലസ്നാനം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ബാഹ്യമായ കൂദാശകളെ പൂർണ്ണമായും നിരസിക്കുന്നു. സ്നാനം എന്നത് വ്യക്തിയും ദൈവവും തമ്മിൽ നേരിട്ട് നടക്കുന്ന 'ആന്തരിക കൃപയുടെ' അനുഭവമാണെന്നും ഇതിന് ഭൗതികമായ ചടങ്ങുകളുടെ ആവശ്യമില്ലെന്നും ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

സാൽവേഷൻ ആർമി (രക്ഷാസൈന്യം): ഈ വിഭാഗം ജലസ്നാനമോ കർത്താവിൻ്റെ തിരുവത്താഴമോ (കുർബാന) ആചരിക്കാറില്ല. രക്ഷപ്രാപിക്കാൻ ഇത്തരം ചടങ്ങുകൾ നിർബന്ധമില്ലെന്നും, പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലുള്ള ആന്തരിക സ്നാനത്തിനാണ് പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതെന്നുമാണ് ഇവരുടെ നിലപാട്.

ക്രിസ്ത്യൻ സയന്റിസ്റ്റുകൾ (ചർച്ച് ഓഫ് ക്രിസ്റ്റ്, സയന്റിസ്റ്റ്): ഇവർ ഔദ്യോഗികമായി സ്നാന ചടങ്ങുകൾ നടത്തുന്നില്ല. പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും തിരുവചന പഠനത്തിലൂടെയും ദിവസേന സംഭവിക്കേണ്ട 'ആത്മീയ ശുദ്ധീകരണമാണ്' സ്നാനമെന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

മിഡ്-ആക്ട്സ് & ലേറ്റ്-ആക്ട്സ് ഡിസ്പെൻസേഷണലിസ്റ്റുകൾ (Mid-Acts and Late-Acts Dispensationalists): 'ബെരിയൻസ്' അല്ലെങ്കിൽ 'ബുള്ളിഞ്ചറൈറ്റ്സ്' എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്ന ചില പ്രത്യേക ദൈവശാസ്ത്ര വിഭാഗങ്ങൾ, ജലസ്നാനം എന്നത് ബൈബിളിലെ പഴയ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് മാത്രമുള്ളതാണെന്നും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് സഭയ്ക്ക് ഇതിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഷേക്കേഴ്സ്: ചരിത്രപരമായി, 'യുണൈറ്റഡ് സൊസൈറ്റി ഓഫ് ബിലീവേഴ്സ് ഇൻ ക്രൈസ്റ്റ്സ് സെക്കൻഡ് അപ്പിയറിംഗ്' (ഷേക്കേഴ്സ്) എന്ന വിഭാഗം ജലസ്നാനം ആചരിച്ചിരുന്നില്ല.

യൂണിറ്റേറിയൻസ്: ചില യൂണിറ്റേറിയൻ വിഭാഗങ്ങൾ സ്നാനത്തിന് ബൈബിൾപരമായ അടിസ്ഥാനമില്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും അത് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പകരമായി, അവർ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്ന 'ചൈൽഡ് ഡെഡിക്കേഷൻ' ചടങ്ങുകൾ നടത്താറുണ്ട്.

പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഇതര സംഘടനയാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്യാൻ കോടതി പരിഗണിച്ച മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ മറ്റൊന്നാണ് ബൈബിളിന്റെ ആവശ്യം തള്ളിക്കളയൽ.

ക്രൈസ്തവ ഗ്രന്ഥമായ ബൈബിളിനെ വ്യത്യസ്തമായ വായനയിലൂടെയാണ് പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ വാഖ്യാനിക്കുന്നത്‌. ഈ വായനയിലൂടെ ബൈബിളിൽ കേരളത്തിലെ അടിമ സന്തതികളുടെ ചരിത്രമില്ലെന്ന ബോദ്ധ്യത്താൽ അതിന്റെ ഉപയോഗം നിരുത്സാഹപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. എന്നാൽ പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാൻ സഭാ വിശ്വാസികളോട്‌ സംവാദിച്ചിരുന്നത്‌ ബൈബിൾ മുൻ നിർത്തിയായിരുന്നുവെന്ന് സഭയുടെ മുൻ കാല ചരിത്രത്തിൽ നിന്നും ദർശ്ശിക്കാവുന്നതാണ്. പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ മാത്രമല്ല ബൈബിളിന്റെ വ്യത്യസ്തമായ വാഖ്യാനം മുന്നോട്ട്‌ വെയ്ക്കുന്നതെന്ന് താഴെ പറയുന്ന ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങൾക്ക്‌ ബൈബിളിനോടുള്ള കാഴ്ച്ചപാടിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്.

ബൈബിളിന്റെ ആധികാരികതയെ ഭാഗികമായി നിഷേധിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ബൈബിളിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കും ആശയങ്ങൾക്കും നൽകുന്ന ചില ക്രിസ്തീയ വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.

ബൈബിളിനോടുള്ള സമീപനത്തിൽ വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന പ്രമുഖ വിഭാഗങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

യൂണിറ്റേറിയൻ യൂണിവേഴ്സലിസം (Unitarian Universalism): ഇവർ ബൈബിളിനെ ദൈവവചനമായി കാണുന്നില്ല. പകരം, ലോകത്തിലെ വിവിധ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നായി മാത്രമാണ് ബൈബിളിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. ബൈബിളിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ശരിയാണെന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.

മോർമണുകൾ (LDS Church): ഇവർ ബൈബിളിനെ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ബൈബിളിൽ പിശകുകൾ ഉണ്ടെന്നും അത് പൂർണ്ണമല്ലെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു. ബൈബിളിനേക്കാൾ കൃത്യമായ ഗ്രന്ഥമായി ഇവർ 'മോർമൺ പുസ്തകം' (Book of Mormon) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെ കരുതുന്നു. ബൈബിളും ഇവരുടെ മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങളും തമ്മിൽ വൈരുദ്ധ്യം വന്നാൽ ഇവർ ബൈബിളിനെ തള്ളിക്കളയുന്നു.

ക്രിസ്ത്യൻ സയന്റിസ്റ്റുകൾ (Christian Scientists): ബൈബിളിൽ ധാരാളം പിശകുകൾ ഉണ്ടെന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. മേരി ബേക്കർ എഡ്ഡി എഴുതിയ 'സയൻസ് ആൻഡ് ഹെൽത്ത് വിത്ത് കീ ടു ദ സ്ക്രിപ്‌ചേഴ്സ്' (Science and Health with Key to the Scriptures) എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെ ബൈബിളിലെ ഈ "തെറ്റുകൾ" തിരുത്തപ്പെട്ടുവെന്ന് ഇവർ അവകാശപ്പെടുന്നു.

ക്വാക്കറുകൾ (Quakers): മിക്ക ക്വാക്കറുകളും ബൈബിളിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ബൈബിളിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം വ്യക്തികളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ദൈവവിളിക്കോ (Inner Light) ആത്മീയമായ ഉൾക്കാഴ്ചയ്ക്കോ ആണ് നൽകുന്നത്. ബൈബിളിനെക്കാൾ വലിയ അധികാരം ആന്തരികമായ ഈ വെളിപാടിനാണെന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

മാർസിയോണിസം (Marcionism): ഇതൊരു പുരാതന വിഭാഗമാണ് (ഇന്ന് നിലവിലില്ല). ഇവർ പഴയനിയമത്തെ (Old Testament) പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയുകയും പുതിയനിയമത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പഴയനിയമത്തിലെ ദൈവം ക്രൂരനാണെന്നും പുതിയനിയമത്തിലെ ദൈവം സ്നേഹനിധിയാണെന്നും ഉള്ളതായിരുന്നു ഇവരുടെ വാദം.

ചുരുക്കത്തിൽ, മിക്ക ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളും ബൈബിളിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കുമ്പോൾ, മേൽപ്പറഞ്ഞ വിഭാഗങ്ങൾ ഒന്നുകിൽ ബൈബിളിനെ ഒരു സാധാരണ പുസ്തകമായി കാണുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ബൈബിളിനേക്കാൾ വലിയ അധികാരം തങ്ങളുടെ മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കോ ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾക്കോ നൽകുന്നു.

പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഇതര സംഘടനയാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്യാൻ കോടതി പരിഗണിച്ച മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ക്രിസ്ത്യൻ മത ചിഹ്നങ്ങളുടെ നിരാകരണം.

എന്നാൽ പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ മാത്രമല്ല കുരിശിന്റെ ഉപയോഗത്തെ നിരാകരിക്കുന്നത്‌ എന്നത്‌ താഴെ പറയുന്ന ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങൾക്ക്‌ കുരിശിനോടുള്ള സമീപനം എങ്ങനെയാണെന്നതിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്. കുരിശ്‌ ഉപയോഗിക്കാത്ത പക്ഷം എങ്ങനെയാണ് പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഇതര വിഭാഗമായി മാറുന്നത്‌. കുരിശിന്റെ ഉപയോഗവും അതിന് ആരാധനാ ഭാവം കൽപ്പിക്കുന്നതുമെല്ലാം ഒരു മുഖ്യധാര ക്രൈസ്തവ ആശയമാണ് പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭയും കീഴ്പ്പറയുന്ന വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ അതിനെ നിരാകരിക്കുന്നു.

ചില ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങൾ കുരിശിനെ ഒരു മതചിഹ്നമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെ എതിർക്കുന്നു. കുരിശ് ഒരു വിഗ്രഹാരാധനയാണെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അത് യേശുവിൻ്റെ മരണത്തെ മാത്രം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്നോ ഉള്ള വിശ്വാസമാണ് ഇതിന് പിന്നിൽ.

കുരിശിൻ്റെ ഉപയോഗം നിരസിക്കുന്ന പ്രധാന വിഭാഗങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

യഹോവസാക്ഷികൾ (Jehovah's Witnesses): യേശു മരിച്ചത് രണ്ട് മരത്തടികൾ കുറുകെ വെച്ച കുരിശിലല്ല, മറിച്ച് ഒറ്റത്തടിയിലുള്ള ഒരു തൂണിലാണെന്ന് (Torture Stake) ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. കൂടാതെ, കുരിശിനെ ഒരു ആരാധനാ ചിഹ്നമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ബൈബിൾ വിലക്കുന്ന വിഗ്രഹാരാധനയാണെന്നും ഇവർ കരുതുന്നു.

മോർമണുകൾ (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints): ഇവർ യേശുവിൻ്റെ ക്രൂശീകരണത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, തങ്ങളുടെ ആരാധനാലയങ്ങളിലോ വസ്ത്രങ്ങളിലോ കുരിശ് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. മരിച്ച ക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ 'ജീവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെയാണ്' (Living Christ) തങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടേണ്ടത് എന്നതിനാലാണ് ഇവർ കുരിശ് ഒഴിവാക്കുന്നത്.

ചില കടുത്ത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്/പരിഷ്കൃത വിഭാഗങ്ങൾ (Puritan/Reformed tradition): ചരിത്രപരമായി, പ്യൂരിറ്റൻ (Puritan) വിഭാഗങ്ങളും ചില കാൽവിനിസ്റ്റ് വിഭാഗങ്ങളും കുരിശിനെ ഒരു കത്തോലിക്കാ സ്വാധീനമായി കാണുകയും ആരാധനാലയങ്ങളിൽ നിന്ന് അത് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇന്നും ചില സ്വതന്ത്ര ചർച്ചുകളിൽ (Non-denominational churches) കുരിശിനെക്കാൾ പ്രാധാന്യം മറ്റ് ആത്മീയ ബോധവൽക്കരണങ്ങൾക്കായി നൽകാറുണ്ട്.

വേൾഡ് മിഷൻ സൊസൈറ്റി ചർച്ച് ഓഫ് ഗോഡ് (World Mission Society Church of God): ഇവർ കുരിശിനെ ഒരു വിഗ്രഹാരാധനയായും പുറജാതീയ (Pagan) ആചാരത്തിൻ്റെ ഭാഗമായും കാണുന്നു. അതിനാൽ ഇവരുടെ ആരാധനാലയങ്ങളിൽ കുരിശ് ഉണ്ടാകില്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ, മിക്ക സഭകളും കുരിശിനെ വിജയത്തിൻ്റെയും സ്നേഹത്തിൻ്റെയും ചിഹ്നമായി കാണുമ്പോൾ, മേൽപ്പറഞ്ഞ വിഭാഗങ്ങൾ അത് വിഗ്രഹാരാധനയായോ അല്ലെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിൻ്റെ മരണത്തിൻ്റെ മാത്രം ചിഹ്നമായോ കണക്കാക്കി ഒഴിവാക്കുന്നു.

പരമ്പരാഗത ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, PRDS-ന് ഒരു ഔദ്യോഗിക പുരോഹിത ഘടനയും (clergy structure) ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നാതായിരുന്നു കോടതിയുടെ മറ്റൊരു കണ്ടെത്തൽ.

എന്നാൽ ഒരു Non-Episcopal Church ആയിട്ടാണ് പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ച്‌ മുന്നോട്ട്‌ പോയിട്ടുള്ളത്‌.

"നോൺ-എപ്പിസ്‌കോപ്പൽ" (Non-Episcopal) എന്നാൽ മെത്രാന്മാരുടെ (Bishops) ഭരണത്തിന് കീഴിലല്ലാത്ത ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളെയാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഇവർ സഭയുടെ ഭരണം നടത്തുന്നത് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സമിതികളിലൂടെയോ (Presbyterian) അല്ലെങ്കിൽ ഓരോ പ്രാദേശിക പള്ളികൾക്കും സ്വയംഭരണാധികാരം നൽകിക്കൊണ്ടോ (Congregational) ആണ്. ഔദ്യോഗിക പുരോഹിത ഘടന ഇല്ലെന്നതിനു കാരണത്താൽ പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ ഒരു ക്രൈസ്തവ ഇതര വിഭാഗമാകുന്നില്ല. കാരണം മുഖ്യധാര ക്രൈസ്തവ പുരോഹിത വർഗ്ഗം ദളിത്‌ ക്രൈസ്തവരെ അവഗണിച്ചതിന്റെ പരിണിത ഫലമായാണ് പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭ പോലുള്ള ക്രൈസ്തവ സഭകൾ ഉയർന്ന് വന്നത്‌. അവർ സ്വന്തമായ്‌ നിലപാടുകൾ എടുത്ത്‌ സ്വാതന്ത്ര സഭയായി നിലകൊള്ളുകയും സഭയിലെ ഔദ്യോഗിക പുരോഹിത ഘടനയെ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തതിൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ല.

പ്രധാന നോൺ-എപ്പിസ്‌കോപ്പൽ വിഭാഗങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. കോൺഗ്രിഗേഷണൽ വിഭാഗങ്ങൾ (പ്രാദേശിക സ്വയംഭരണാധികാരമുള്ളവ)

ഈ വിഭാഗങ്ങളിൽ ഒരു കേന്ദ്ര ആസ്ഥാനത്തിനോ മെത്രാനോ അധികാരം ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. പകരം ഓരോ ഇടവകയിലെയും വിശ്വാസികൾക്കാണ് തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.

ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് സഭകൾ (Baptist Churches): സതേൺ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് കൺവെൻഷൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മിക്ക ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളും ഓരോ പ്രാദേശിക പള്ളിക്കും സ്വന്തമായി തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അധികാരം നൽകുന്നു.

നോൺ-ഡിനോമിനേഷണൽ സഭകൾ (Non-Denominational): ഇവർ ഒരു പ്രത്യേക സഭാ വിഭാഗവുമായോ മെത്രാന്മാരുമായോ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത സ്വതന്ത്ര കൂട്ടായ്മകളാണ്.

പെന്തക്കോസ്ത് സഭകൾ (Pentecostal Churches): അസംബ്ലീസ് ഓഫ് ഗോഡ് (Assemblies of God) പോലുള്ള പല പെന്തക്കോസ്ത് സഭകളും പൊതുവായ സംഘടനകളിൽ അംഗങ്ങളാണെങ്കിലും സഭയുടെ ഭരണത്തിൽ ഓരോ പള്ളിക്കും വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.

ചർച്ചസ് ഓഫ് ക്രിസ്റ്റ് (Churches of Christ): ഇവർക്ക് പ്രാദേശിക സഭകൾക്ക് മുകളിൽ ഒരു കേന്ദ്ര ആസ്ഥാനമോ കൗൺസിലോ ഇല്ല.

ക്വാക്കറുകൾ (Quakers): ഇവർക്ക് അധികാര ശ്രേണികളില്ലാത്ത ജനാധിപത്യപരമായ ഭരണരീതിയാണുള്ളത്.

2. പ്രസ്ബിറ്റീരിയൻ വിഭാഗങ്ങൾ (മൂപ്പന്മാരുടെ ഭരണം)

തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മൂപ്പന്മാർ (Elders) സഭ ഭരിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ശുശ്രൂഷകരും വിശ്വാസികളിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മൂപ്പന്മാരും ചേർന്ന സമിതികൾക്കാണ് ഇവിടെ അധികാരം.

പ്രസ്ബിറ്റീരിയൻ ചർച്ച് (Presbyterian Church): ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രസ്ബിറ്റീരിയൻ സഭകൾ 'സെഷൻ' (Session), 'പ്രെസ്ബിറ്ററി' (Presbytery) തുടങ്ങിയ വിവിധ കൗൺസിലുകളിലൂടെയാണ് ഭരണം നടത്തുന്നത്.

റീഫോംഡ് സഭകൾ (Reformed Churches): ഡച്ച് റീഫോംഡ്, ക്രിസ്ത്യൻ റീഫോംഡ് തുടങ്ങിയ സഭകൾ ഈ ഭരണരീതി പിന്തുടരുന്നവരാണ്.

3. മറ്റ് വിഭാഗങ്ങൾ

സാൽവേഷൻ ആർമി (Salvation Army): ഇവർക്ക് കൃത്യമായ ഭരണഘടന ഉണ്ടെങ്കിലും അത് മെത്രാന്മാരുടെ കീഴിലല്ല. പകരം ജനറൽ, ചീഫ് ഓഫ് സ്റ്റാഫ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള സൈനിക ഘടനയിലാണ് (Military Structure) ഇവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

മെനോനൈറ്റുകൾ (Mennonites): ഇവർ ലളിതമായ മൂപ്പൻ ഭരണമോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രാദേശിക സ്വയംഭരണമോ പിന്തുടരുന്നവരാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, എപ്പിസ്‌കോപ്പൽ സഭകളിൽ (കത്തോലിക്ക, ഓർത്തഡോക്സ്, ആംഗ്ലിക്കൻ, മാർത്തോമ്മാ തുടങ്ങിയവ) മെത്രാന്മാർക്ക് സഭയുടെ മേൽ വ്യക്തമായ അധികാരം ഉള്ളപ്പോൾ, മുകളിൽ പറഞ്ഞ സഭകൾ കൗൺസിലുകൾക്കോ അല്ലെങ്കിൽ അതാത് പള്ളികൾക്കോ ആണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.

അവലംബം:

https://lextechsuite.com/Janamma-Versus-Joseph-And-Others-1966-09-05

https://www.researchgate.net/publication/377359825_VARIOUS_TYPES_OF_CHURCH_POLITY

https://study.com/academy/lesson/church-polity-overview-history-types.html

https://www.scribd.com/document/412591059/Presbyterian-Polity-Wikipedia

https://fiveable.me/key-terms/introduction-christianity/presbyterian-polity

https://discover.hubpages.com/religion-philosophy/Which-Religions-Practice-Baptism-Which-Do-Not

https://studythechurch.com/articles/etc/ways-baptize